​Bölgemiz ateş çemberinden geçerken, geçtiğimiz günlerde servis edilen o fotoğraf karesi, tarihin utanç sayfalarına altın harflerle değil, "teslimiyetin mührüyle" kazındı.

Karşımızda dizilen o dışişleri bakanları, verdikleri pozla aslında sadece bir bildiriye imza atmadılar; kendi halklarının iradesini, bölgenin izzetini ve bağımsız siyaset idealini bir kenara bıraktıklarını ilan ettiler.

​Neye sustular, neyi kınadılar?

Yıllardır Gazze’de kan akıtan, uluslararası hukuku hiçe sayan ABD-İsrail ortaklığına karşı tek bir "çatlak ses" dahi çıkaramayanlar, konu komşu coğrafyamızdaki aktörler (İran) olunca adeta aslan kesildiler.

İsrail’in pervasızlığına gıkını çıkaramayan bu koro, kendisine verilen talimatı yerine getirmenin ezikliği içindedir.

​Stratejik Bağımlılık ve "Harem Ağalığı"

Siyaset biliminde "stratejik özerklik" diye bir kavram vardır. Ancak bu karede gördüğümüz manzara, özerklikten ziyade "vesayetin" en somut halidir.

Trump’ın bölge dizaynına gönüllü figüranlık yapan bu kadrolar, coğrafyamızda barışı değil, ancak efendilerinin çıkarlarını koruyan birer muhafız olduklarını bir kez daha ispat etmişlerdir.

"Trump’ın Harem Ağaları" yakıştırması, bugün bu diplomatik acziyeti tarif etmek için ne yazık ki en isabetli tanımdır.​

Sonuç Olarak;

Halkları kan ağlarken, emperyalist güçlerin masasında sadece birer "imza makinesi" haline gelenler, tarih önünde hesap vereceklerdir.

Bu coğrafya, kendi kaderini başkalarının kalemine teslim edenleri hiçbir zaman hayırla yad etmemiştir. Bugün sustuğunuz her haksızlık, yarın kapınıza dayanacak olan felaketin habercisidir.

Yazık, hem de çok yazık!

NOT: Yazar görüşleri şahsi sorumluluklarında yayınlanmaktadır.