Geçtiğimiz hafta, Erbakan Hocamızın "Bedir Çobanı" metaforu üzerinden safımızı belli etmenin bir tercih değil, bir mecburiyet olduğunu konuşmuştuk.

Bugün ise o safı nasıl tahkim edeceğimizi, yani Gandhi’nin o meşhur "çıkrığına" nasıl döneceğimizi konuşalım.​

Gandhi, İngiliz sömürgeciliğine karşı ayağa kalktığında sadece "İngiliz kumaşı almayın" demedi. Elindeki çıkrığı göstererek, "Kendi kumaşınızı kendiniz dokuyun" dedi. Çünkü biliyordu ki; başkasının sofrasından beslenen, o sofranın sahibinden emir alır.​

Boykotun İkinci Adımı: İnşa Etmek

​Zalimin ürününü rafa geri koymak işin başlangıcıdır. Ama asıl zafer, o rafın boş kalan yerine kendi alın terimizi, kendi yerli markamızı koyabildiğimizde kazanılır. Bizler bugün sadece bir markayı protesto etmiyoruz; aslında bir zihniyeti, bizi mecbur bırakan bir sömürü sistemini reddediyoruz.

​Peki, Pendik’in sokaklarında, mahalle bakkalımızda, sofralarımızda bu "çıkrık" ruhunu nasıl canlandıracağız?

Esnafımıza Sahip Çıkmak: Küresel zincirlerin devasa reklamlarına kapılmak yerine; mahallemizin helalinden kazanmaya çalışan esnafını, kendi yerli üretimini rafa koyan üreticimizi desteklemeliyiz.

Bu sadece bir alışveriş değil, bir kardeşlik hukukudur.

​"Alternatifi Yok" Yalanını Yıkmak: Yıllarca bize belirli markaların vazgeçilmez olduğu anlatıldı. Oysa bugün gördük ki; kendi insanımızın ürettiği gıda da, teknoloji de, temizlik ürünü de gayet kaliteli ve bereketli. Kendi mühendisimize, kendi işçimize güvenmek zorundayız.

​Tüketim Köleliğinden Kurtulmak: Boykot bizi aynı zamanda aşırı tüketimden ve marka bağımlılığından da kurtarır. İhtiyacımız olanı, bizim olanla karşıladığımızda; paramız zalimin kasasına değil, ülkemizin ve mazlumun kalkınmasına gider.

​Ekonomik Bağımsızlık, Siyasi Bağımsızlığın Temelidir.

​Erbakan Hocamızın ömrünü adadığı "Ağır Sanayi Hamlesi" aslında tam olarak buydu. Bizim kendi uçağımızı, kendi tankımızı, kendi gıdamızı üretmemiz; Bedir meydanındaki o çobanın elindeki en güçlü asadır. Bugün milli teknoloji hamlelerimizle, yerli üretimimizle aslında o asayı her gün daha güçlü bir şekilde yere vuruyoruz.

​Kıymetli okurlarım;
Boykot bir mahrumiyet değil, bir özgürleşme hareketidir. Cebimizdeki her bir liranın rotasını kendi toprağımıza, kendi insanımıza çevirdiğimizde; zulmün kalelerini birer birer düşüreceğiz.

​Unutmayın;

Gandhi bir avuç tuzla, Erbakan Hoca ise "İnanç varsa imkân da vardır" düsturuyla dünyayı değiştirdi. Biz de bugün market sepetimizi bir "fetih" aracı olarak kullanabiliriz.
​Gelin, kendi çıkrığımızın başına geçelim. Gelin, bereketli olanın, bizden olanın yanında saf tutalım.

NOT: Yazar görüşleri kendi sorumluluğunda yayınlanmaktadır.