​Son günlerde sosyal medya üzerinden şahsıma yöneltilen ithamlar aslında İslam dünyasının içindeki derin bir sancının ve kafa karışıklığının dışavurumudur. 

Şunu en başta ve en gür sesle ifade etmek isterim: Zulmün karşısında, mazlumun yanında durmak bir tercih değil, imanın ve insanlığın kaçınılmaz bir gereğidir.

​"Taraf Olmayan Bertaraf Olur"

Bugün bölgede yaşananları sadece bir mezhep kavgası olarak okuyanlar, emperyalizmin kirli projelerine (BOP) bilerek ya da bilmeyerek su taşımaktadır.

Haçlı zihniyetinin ve siyonist emellerin eli kanlı maşası olmaktansa, "Ehli Kıble" olanın yanında durmayı bir şeref addederim.

Bizim safımız, mezheplerin çok üstünde; hakkın, adaletin ve meşru müdafaanın safıdır.

​Zulme Karşı Susmak, Zalime Ortak Olmaktır

Bazıları "iki taraf da zalim, Allah birbirine kırdırıyor" diyerek sahte bir tarafsızlık zırhına bürünüyor.

Oysa saldırıya uğrayan, toprağı işgal edilen ve direnen bir irade varsa, orada "tarafsızlık" aslında zalimin ekmeğine yağ sürmektir.

Şunu sormak lazım: Siz İran’a mezhep üzerinden saldırırken, doğal olarak ABD’nin ve İsrail’in yanında konumlanmış olmuyor musunuz?

Bu duruşu hangi İslami değerle, hangi insani teraziyle açıklayabiliorsunuz?

​İmanımın Gereği Buradayım

İran, sadece "Ehli Kıble" olduğu için değil; gayrimüslim bir devlet dahi olsa, mazlum ve mağdur olduğu müddetçe inancım gereği yanında durmak zorundayım.

Bizim medeniyetimiz, "Zalim izzetinde, mazlum zilletinde kalmasın" düsturuyla yoğrulmuştur.

​Sosyal medyada atılan o çirkin iftiralar, ne duruşumuzu sarsabilir ne de hakikati örtebilir. Biz iki dünyamızı da bu şerefli duruşla inşa etmeye talibiz.

Sahte soytarılıkların ve işbirlikçi yaklaşımların vebali ağırdır; biz ise vebalimizi mazlumun yanında saf tutarak ödemeyi seçtik.

NOT: Yazar görüşleri kendi sorumluluğunda yayınlanmaktadır.