​5 Ocak 2020. Tunceli’de sıradan bir gün gibi başladı ama Türkiye’nin adalet tarihine kazınacak karanlık bir takvim yaprağına dönüştü.

Genç bir üniversite öğrencisi, Gülistan Doku, kaldığı yurttan çıktı, bir minibüse bindi ve o günden sonra kendisinden bir daha haber alınamadı.

Aradan geçen 6 yıl, koskoca bir belirsizlik ve sistematik bir sessizlikle örüldü.

Bugün 7 ilde gerçekleştirilen 13 gözaltı, bizlere yıllardır haykırılan o acı gerçeği bir kez daha hatırlatıyor: Gülistan’ın kaybı sıradan bir adli vaka değil; delillerin karartıldığı, dijital izlerin silindiği ve "nüfuz" zırhının arkasına saklanılan bir sistem sorunudur.​

Unvanlar Adalete Kalkan Olamaz

​Gülistan Doku dosyası, Türkiye’de hukukun üstünlüğü ile kişilerin üstünlüğü arasındaki o ince çizgide asılı duruyor.

Bir genç kadının akıbeti, "birilerinin" oğullarını, "birilerinin" itibarını koruma çabasına kurban edilemez.

Şeffaflıktan uzak yürütülen her süreç, silinen her mesaj ve yanıtlanmayan her soru, sadece Gülistan’ın ailesinin değil, tüm toplumun adalet duygusunu kanatıyor.​

Açıkça ve korkusuzca söylüyoruz: Bu soruşturma ucu kime dokunursa dokunsun, hangi makamı sarsarsa sarsın sonuna kadar gitmelidir.

Dönemin valisinden en alt kademedeki memuruna kadar, ihmali veya kastı olan herkes yargı önünde hesap vermelidir.​

Meclis Göreve: Bu Bir Ahlak Sınavıdır!​

Bu dava artık sadece bir yargı süreci değil, Türkiye’nin bir "ahlak sınavı" haline gelmiştir. TBMM çatısı altında acilen bir "Araştırma Komisyonu" kurulması bir lütuf değil, anayasal bir zorunluluktur.

Bu komisyonun görevi sadece Gülistan’ı aramak değil, adaletin önüne set çeken o görünmez "nüfuz ağlarını" deşifre etmek olmalıdır.

​"Kaç genç kadının dosyası, birileri rahatsız olmasın diye rafa kaldırıldı? Kaç delil, 'hatırlı dostlar' uğruna karartıldı?"

​Adaletin Testi

​Yargı, vicdanları rahatlatmakla mükelleftir. Eğer bir ülkede bir genç kız sessiz sedasız ortadan kayboluyor ve devletin tüm mekanizmaları 6 yıl boyunca bir cevap üretemiyorsa, orada adalet ağır yaralıdır.​

Bizler susmuyoruz, alışmıyoruz ve sormaya devam ediyoruz.

Unutturmaya çalışanlara inat, hafızamızı taze tutuyoruz. Çünkü Gülistan’ın dosyası aydınlanmadığı sürece, hiçbirimiz güvende değiliz.

​Talebimiz net, sesimiz gür:

​Tam şeffaflık sağlanmalı,

​Ayrıcalıklı sanık devri kapanmalı,

​Hakikat tüm çıplaklığıyla ortaya çıkarılmalıdır.

​Gülistan Doku’ya ne oldu? Bu soru cevabını bulana kadar adalet, o derin karanlığın içinde mahpus kalmaya devam edecek.

NOT: Yazar görüşleri kendi sorumluluğunda yayınlanmaktadır.